Ik schreef de afgelopen maanden over losse onderdelen van een Sportpark-ontwikkeling: een haalbaarheidsonderzoek, een Sportparkvisie, procesbegeleiding, sportparkmanagement. Stuk voor stuk artikelen die op zichzelf staan, en dat is ook precies het probleem dat ik bij gemeenten en verenigingen vaak tegenkom. Ze kennen de losse onderdelen, maar niet de volgorde waarin ze bij elkaar komen.
Van eerste vraag naar startnotitie
Een ontwikkeltraject begint zelden met een kant-en-klare vraag. Meestal begint het met een gevoel: dit Sportpark loopt ergens tegenaan, maar niemand kan precies benoemen waar. Voordat er een onderzoek of een visie kan komen, moet die vraag eerst scherp. Daarom schrijven wij, waar nodig, eerst een startnotitie: geen plan van aanpak en geen visie, maar de vraag, het afwegingskader en de sturingsrichtingen waarover een raad straks een besluit neemt.
Van startnotitie naar Sportparkvisie
Zodra de vraag vaststaat, volgt de richting. Een Sportparkvisie is geen mission statement en geen wensenlijst, maar een onderbouwde, gedragen richting voor wat een Sportpark op langere termijn moet kunnen zijn. Zonder die visie ontstaat precies het patroon dat ik te vaak zie: losse investeringen die elkaar op termijn in de weg zitten.
Wat is een Sportparkvisie eigenlijk?
Van visie naar haalbaarheidsonderzoek
Een gekozen richting is nog geen zekerheid. Een haalbaarheidsonderzoek toetst of die richting ruimtelijk, financieel en organisatorisch ook echt uitvoerbaar is. Op tijd, niet te vroeg en niet te laat: te vroeg levert een dik rapport met te veel scenario's op, te laat verwordt het onderzoek tot een rechtvaardiging achteraf.
Een haalbaarheidsonderzoek is geen rekensommetje achteraf
Van onderzoek naar ontwikkelstrategie en besluit
Het sluitstuk is een ontwikkelstrategie: een onderbouwd verhaal waarmee college en raad een keuze kunnen maken over richting, investeringen en vervolgstappen. Geen eindontwerp, geen uitvoeringsplan, wel het perspectief waarop een besluit kan rusten.
Bij trajecten met meerdere partijen, fasen en gevoeligheden komt daar vaak nog iets bij: procesbegeleiding, zodat het traject niet vastloopt tussen de fasen in.
Procesbegeleiding bij een Sportpark
En zodra meerdere verenigingen samen op een Sportpark verder moeten, speelt vaak de vraag of er een verbindende rol nodig is.
Een Sportpark heeft net zo goed een regisseur nodig als een gemeente
Deze vier fasen zijn precies waar ons ontwikkel- en regietraject om is opgebouwd, van de eerste startnotitie tot de ontwikkelstrategie die een raad een besluit laat nemen.
Staat uw Sportpark aan het begin van dit traject, of ergens middenin? Wij van Sportgrond denken graag mee over welke fase nu aan de orde is.